Van Linz naar Wenen

Donderdag 15-09-2011 Linz - Naarn

Na onze warmshower in Linz van woensdag op donderdag wilde we graag een dagje rust om het een en ander op internet op te zoeken ter voorbereiding op ons verblijf in Wenen. Visa informatie opzoeken, route bepalen en warmshower voor in wenen regelen. We hebben de hele dag in de bieb gezeten in Linz en hebben gelukkig een begin kunnen maken met de info die we nodig hebben. Was niet echt een rustdag want zo de hele dag info zoeken is nog best vermoeiend. Einde van de dag rond 4 a 5 uur zouden we dan nog een uurtje fietsen en even buiten Linz een slaapplekje zoeken, eten en vroeg naar bed (het was de avond ervoor 1 uur voor we uitgekletst waren met Michaela en Herbert en de wekker ging weer om half 7…we hadden dus wat in te halen). Nou het werd natuurlijk later dan 5 uur en een slaapplekje zoeken bleek niet zo gemakkelijk als gedacht. Alles na Linz was onguur, vage mensen, dronken mensen industriegebieden a la spaansepolder kortom geen geschikt plekje kunnen vinden om ons tentje op te zetten. Bijna 31 kilometer later rond 22:00 uur hebben we toch maar een gasthof opgezocht. Gasthof/pizzeria Florian in Naarn, 45 euro inclusief ontbijt. En wat krijg je dan voor dat geld? Een vies bed dat ruikt naar shag, ongewassen lakens en een heel vies klein douchje. Het maakte mij niet uit, ik was helemaal gesloopt, ik wilde niet eens meer eten, ben in dat bed gaan liggen en was vertrokken. En een vies bed is ook een bed en een vieze douche is ook een douche. Altijd nog beter dan geen douche ;-). Danny heeft een zware nacht gehad maar ik heb heerlijk geslapen. De eigenaar van het gasthof was gelukkig heel aardig en het ontbijt was lekker, echte verse kaiserbroodjes, KAAS!!!!! lekkere Russische thee en van die vieze oostenrijkse worst voor Danny. Dat maakte weer een hoop goed.

Oh ja, Linz is niet echt een leuke stad zo ver wij kunnen beoordelen (nou hebben we alleen het huis van M&H gezien en de bieb en de route daartussen). Het is echt een stad, stad. Niet zo gemoedelijk als Innsbruck en Salzburg. We vonden de mensen in Ober Osterreich niet zo heel erg vriendelijk. Gesloten en een beetje nors.

Kilometers gefietst: 31 km

Vrijdag 16-09-2011 Naarn - omgeving Rottenberg

Na even uitgeslapen te hebben zaten we om half tien aan het ontbijt in plaats van om 8 uur zoals afgesproken met de eigenaar van het gasthof. Dat was gelukkig geen probleem. En na dat heerlijke ontbijtje weer vol goede moed op de fiets. Gelukkig wordt de route vanaf Mitterkirchen mooi, ons bekroop een beetje het gevoel dat het soort industrie achting gebied langs de donau zou blijven tot aan Wenen. gelukkig blijkt er prachtige natuur langs de donau en fietsen we eindelijk weer door leuke dorpjes en mooie landschappen. Het is nog steeds mooi weer, zo'n 25 graden maar het is wel een stuk koeler dan de weken hiervoor. Ik ervaar ook voor het eerst wind.

We stoppen vroeg met fietsen om nog een beetje te relaxen en van het zonnetje te genieten (of tukkie te doen in Danny's geval). We zetten onze tent op in een speeltuintje in een klein dorpje. We hebben een waterpomp, een schommel en een wip.

De boeren zijn druk bezig met het oogsten van de mais. Naast de speeltuin liggen een aantal maisvelden dus we kunnen dat mooi hele proces mooi bekijken vanaf ons plekje. Wij denken dat het verschillende boeren zijn die elkaar helpen bij de oogst. Er wordt af en aan gereden met drie traktoren met aanhangers. eerst zitten de kinderen nog bij de vaders op de tractor maar naarmate het later wordt niet meer. Einde van de avond heeft ene van de vrouwen haar man vervangen. Ze gaan door tot een uur of 9 en de dag erna staan ze om 7 uur al weer klaar om te starten. Om een uur of 10 komen de vrouwen de mannen een versnapering brengen. Ook de kinderen rijden vanaf een uur of 9 weer gezellig met de vaders mee. Het is een mooi schouwspel.

Ik ben steeds een beetje terughoudend als Danny met een suggestie komt voor een slaapplaats, ik denk al snel te druk, te opvallend, te dicht bij huizen etc. Ik heb inmiddels geleerd dat Danny daar een goed oog voor heeft en dat ik gewoon op hem moet vertrouwen. Als hij er echt gene goed gevoel over heeft doet ie t niet (zoals de nacht hervoor toen we vanuit Linz vertrokken). Vanaf nu ga ik dus proberen me er aan over te geven en te vertrouwen op Danny's oordeel :-) ben benieuwd hoe dat gaat….

Kilometers gefietst: 38 km

Zaterdag 17-09-2011 omgeving Rottenberg - Aggsbach Markt

We hebben beide een beetje een offday. Moe in de benen en moe tussen de oren. Het is mooi weer en na de lunch komen we moeilijk op gang. We lunchen uitgebreid (maken tosti's van onze laatset kaas en oud brood, wat een luxe kaas en zo veel gas gebruiken voor de lunch… Danny maakt heerlijke feest tosti's JOEPIEE). Misschien dat die 6 tosti's er ook wel voor zorgen dat we weer moeilijk op gang komen. We hangen de was te drogen en Danny doet een tukkie op een bankje. Ik doe ook een tukkie poging in het gras maar kan door alle mieren en vliegen moeilijk ontspannen.

We vertrekken pas laat weer en gaan al snel op zoek naar een slaapplekje. ergens in de burt van Aggsbach Markt vinden we en plekje op een velde naast het spoor tussen appelbomen, walnootbomen en hazelnootbomen.

Kilometers gefietst: 30 km

Zondag 18-09-2011 Rust

We hebben nog steeds de vermoeidheid in ons lijf dus we besluiten na een hele rustige ochtend om een dagje op ons velde te blijven staan. Ik lig lekker in het gras en Danny klimt in bomen om walnoten te plukken. Als dat niet lukt zoekt hij appels die gevallen zijn en gooit de walnoten uit de boom (ze blijken nog te moeten drogen dus die 3 kilo walnoten belanden uiteindelijk in de free food kast in het hostel in wenen, maar leuk tijdverdrijf). Ook plukt hij een pot vol hazelnoten. s avonds begint het heel heel heeeel hard te waaien. Zo hard dat we voor het eerst de tent extra moeten vast zetten. Dan wordt het ineens heel stil (Danny zegt: dit is nou de stilte voor de storm) en dan begint het echt keihard te regenen. Danny heeft gelukkig het eten voor bereid en hij maakt het af in de tent. We ervaren nog maar eens hoe jammer het is dat we geen 3 persoonstent hebben want met alle bagage in de tent en dan er moeten koeken en eten is vrijwel niet te doen. We kunnen niet naast elkaar zitten dus zitten achterelkaar, Danny in de voortent ik in de binnentent (en dan heel voorzichtig eten want ik heb aangetoond nogal eens te morsen….). On the bright side,we liggen wel lekker vroeg in ons bedje.

Maandag 19-09-2011 Aggsbach Markt - Tulln

Die regen houdt niet meer op. De hele nacht en de hele dag daarna nat, regen, kou. Het is gelukkig heel even droog als we maandag de buitentent gaan inpakken dus die gaat redelijk droog de zak in. Maar dat is voorlopige het laatste droge stukje voor de komende dagen. Omdat het allemaal echt lastig is in te pakken met regen duurt het allemaal ontzettend lang. Dus we vertrekken laat. Omdat we morgen in Wenen willen aankomen is vandaag de planning in de buurt van Tulln te slapen, nog een aardig stukje fietsen dus. Oh ja en tot op heden geen reactie van onze warmshower verzoeken dus waarschijnlijk geen slaapplaats in Wenen.

Ik snap nu ook waarom ik me zo klote voelde de afgelopen dagen want ik ben ongesteld geworden. Voor sommige lezers (vooral de mannelijke) niet iets waar je wat over wil horen maar ook dat hoort erbij als je als vrouw op de fiets een wereldreis maakt. Waarom lees je daar niets over op andere blogs, reisverslagen etc? A l die ongemakken waar je als vrouw en vast ook als man mee te maken hebt op de fiets. Ook dat hoort bij reizen, en zeker reizen zoals wij het doen, Neeeeee,

It 's not a holi-holiday (Mel, je weet waar ik het over heb). Ik kan je vertellen het is geen pretje, ongesteld zijn op de fiets. Ik zal jullie de details besparen maar je kan je er vast iets bij voorstellen. Dus naast dat het vandaag de heeeeeele dag blijft regenen had ik vanaf het moment dat ik wakker werd hoofdpijn en heb vervolgens geen minuut deze dag geen hoofdpijn gehad.

Ik heb dus een hele slechte dag. En die arme Danny snapt er niets van want ik probeer niet te klagen maar loop natuurlijk wel vreselijk kattig te doen. Uiteindelijk hou ik het niet meer in na een klimmetje naar het super mooie dorpje Durnstein. Danny maakt een heel flauw grapje en ik kan alleen maar reageren met: 'ik voel me gewoon heel erg klote…' BOEHOE.

Nadat ik het heb gezegd gaat het beter, niet met hoe ik me voel maar wel met hoe ik er mee om moet gaan. Danny stelt voor zo even een koffietje te drinken om warm te worden, omdat ie me een beetje zielig vind :-). Dat doen we in Krems bij een heel leuk klein zaakje. Ik neem ook een hele super lekkere volle, calorierijke comfort snack. Een rol van bladerdeeg gevuld met merengue crème…. soooooooow dat is het lekkerste wat ik ooit heb gegeten.

Helaas ook na deze stop regent het nog steeds en we zijn nog lang niet in Tullin. Het is inmiddels al einde van de dag. We kunnen allebei nog wel even door dus zetten de ipod op (Danny zoekt iets voor me uit en kiest het luisterboek van Deepak Chopra, the book of secrets…. ahum, is dit in een hint? wil hij me hier iets mee zeggen?)Dat levert wel een hoop gespreksstof op wat weer helpt bij het verstrijken van de tijd, al met al wordt het nog een goede en gezellige fietsavond. In de stromende regen, dat wel. Rond 8 uur eten we wat onder een afdakje van een verlaten cafe aan de Donau. Danny stelt voor daar te slapen op de bankjes maar dat zie ik niet zitten (later heb ik daar enorm spijt van), we hebben beide nog wel voldoende energie om door te fietsen dus we stappen weer op.

Uiteindelijk zijn we rond 11 uur in Tulln, 75 km gefietst. Het is moeilijk een plekje vinden, we proberen het onder een brug maar daar krijgen we de haringen niet in de tent. De tent is inmiddels helaas wel van binnen en buiten nat en zanderig. Uiteindelijk moeten we uitwijken naar een soort dijkje langs de snelweg, de enige plek waar het water niet blijft staan. Het waait daar ontzettend hard en Danny zet onder vreselijke omstandigheden de tent op (RESPECT). Als de buitentent staat is de footprint ook grotendeels nat en modderig. We laten de fietstassen die we niet nodig hebben op de fietsen (ook die zijn namelijk zeiknat en dat wil je allemaal niet in je tent) en dekken ze af met de tarp. samen de tent in en dan de binnentent opzetten. Alles is nat want we waren te laat met allerlei regen spullen aantrekken. Danny heeft natte schoenen van binnen en fietst dus al de hele avond met natte voeten. Onze mutsen, sjaals en handschoenen zijn nat, via mijn capuchon die ik niet goed had itten is er water in mijn nekte gedropen dus mijn ondershirt is nat aan de kraag en de mouwen van mn short en vest zijn nat, hoe dat kan geen idee. alle natte kleren in de tent. Slaapzakken lijken vochtig, matjes worden nat dor omkleden, uitkleden. En we zijn allebei heel heel heel erg koud. Ik wordt ook niet meer warm en moet er nog twee keer uit om te plassen, in de regen en de wind…. Ik slaap een uurtje denk ik en geen vooruitzicht op beter weer. Dus morgen gewoon weer de hele boel nat aan, nat inpakken en nat op de fiets naar Wenen.

Dit was een dag met hele mooie hoogtepunten en hele diepe dieptepunten. Soooow wat heb ik me klote gevoeld. Fietsen in de regen is echt niet erg, dat hebben we toch een flink aantal uur volgehouden met een lekker tempo en ook nog lachend. Maar het vooruitzicht op tent opzetten in de regen, tent afbreken in de regen, spullen die nat zijn en niet droog te krijgen zijn, is gewoon . en als dat vooruitzicht in de praktijk dan nog veel erger blijkt, ja… dan vraag ik me wel even af waar ik aan begonnen ben. Danny heeft dat niet. die kan wel mopperen maar stelt zich in op nat en kan dat dan heel goed hanteren. Ik kan daarin nog een hoop van hem leren. Regen wordt echt nog wel een uitdaging. Je wil al die natte zooi niet in de tent en we hebben gewoon heel weinig ruimte. IHoe krijg je al die zooi weer droog als het een paar dagen of weken achter elkaar regent? Iets om over na te denken dus.

Vrolijke noot: WHOEHAA mijn kilometer teller doet het weer!!!!!! we hebben de bandenmaat gevonden en nu geeft hij accuraat de gefietst kilometers weer. Dus geen gedoe meer met google maps maar gewoon elke dag de tussenstand opschrijven :-)

Kilometers gefietst: 75

Dinsdag 20-09-2011 Tulln - Wien

Ja, het regent nog als we gaan inpakken. Voordeel, we zijn wel vroeg op pad. Na 10 minuten fietsen komt Danny er achter dat er visdraad door heel zijn achterwiel en voorwiel zit (vannacht gebeurd naast het water onder d brug). Het zit helemaal ingewikkeld tussen zijn naaf en tandwiel en voor tussen zijn as en schijfrem. Hij moet stoppen om dit er tussenuit te peuteren, in de regen…. Ik fiets naar de McDonalds om warm te worden en op te drogen. Danny komt halfuurtje later ook. niet alles is eruit maar hij kan weer fietsen, in wenen zal zijn achterwiel eruit moeten. Hij zit helemaal onder het smeer en is echt zeikend nat. Ahhhh lieve Danny. We trakteren onszelf op ontbijt èn lunch bij McDonalds en zitten er tot 13:00 uur te internetten. Ik heb een hostel gevonden waar ze nog een tweepersoonskamer hebben en direct gereserveerd. Daarna op de fiets in de regen naar Wenen. Die laatste kilometers vallen me zwaar na de beproevingen van afgelopen 48 uur. Na veel zoeken in wenen zijn we 10 over 6 zijn bij het Hostel. Net te laat en onze kamer is vergeven (als we veel later zouden arriveren dan 6 uur moesten we even bellen, 10 over 6 veel later????). Gelukkig kunnen ze nog wel wat regelen, moeten we alleen morgen van kamer verhuizen. Maakt niet uit, vanavond in een bed, onder de douche en onze spullen drogen en onze lichamen warmen. En alles is weer goed :-)

Kilometers gefietst: 51

Tot zover, we zijn in Wenen...pfffff

We zijn in Wenen!

Hi All,

We zijn in wenen! over de reis hiernaartoe en de barre omstandigheden die we hebben moeten trotseren later meer. Voor nu nieuwe foto's in het album Innsbruck-Lintz, een bijgewerkte kaart en een stukje over alle leuke ontmoetingen die we onderweg hebben meegemaakt.

Tot snel,

D&K

Ontmoetingen

Ontmoetingen onderweg

Ik zei het al eerder, Danny op zijn ligfiets is echt een ijsbreker. Mensen komen naast hem fietsen voor een praatje, spreken ons aan bij de supermarkt of onderweg in de bergen. Als we zo doorgaan hebben we over een paar maanden een schare internationale volgers.

Helmut

Onderweg naar Innsbruck kwam Helmut ons een paar keer voorbij. Helmut was een Oostenrijker op een ligtfiets die hij zelf had omgebouwd tot een elektrische ligfiets. Hij had een kunstknie en zat in de bloemen. Bijzondere man die zelf ook wat van de wereld had gezien op zijn fiets en het heel leuk vond om ons verhaal en onze plannen te horen. We kregen zijn kaartje of we hem het blog adres wilde doorsturen.

Michael

Onderweg terug naar St Johann sprak Michael me aan of hij op de weg zat naar St Johann. Ja zeker zei ik want ik heb 'm al twee keer gefietst :-). Michael is een Oostenrijker die zich heeft gevestigd in Amerika maar zoals ik begreep regelmatig langere fietstochten maakt door Europa. Hij reed ook op een Brooks zadel dus dat schept natuurlijk direct een band. Hij deelde zijn brood met leverkaas met Danny en schreef ons mailadres en blog op. Als hij iemand wist in Wenen om ons een warme douche aan te bieden dan zou hij het ons laten weten.

Belgen in Ellmau

wachten op de bus en schuilen voor de regen net als wij kwamen we erachter dat we dezelfde taal spraken. Twee stellen uit België, in voor een praatje. We waren altijd welkom in België mocht dat nog op de route komen, ze maakte zich toch wel zorgen over onze avonturen of dat allemaal wel veilig was. De twee vrouwen dan hè, de mannen vonden het in het begin maar niks dat geouwehoer. Ttoen ze eenmaal door hadden wat we gingen doen wilde ook zij ze er alles van weten, hoe ver, hoe lang, hoe snel :-)

We kregen twee perziken en kiwi's van ze, lieve Belgen ze waren heerlijk!

Onbekende baas van vvv kantoor en ceremoniemeester op trouwpartijen

Onderweg naar Salzburg kwamen we in een dorpje waar ik even wilde kijken naar mijn mail ivm de warmshower verzoeken voor Salzburg die we hadden verstuurd de dag ervoor. Danny ging even water halen en ik fietste naar de VVV. Het kantoor was open maar zag er verlaten uit. Ik ben op de stoep gaan zitten voor de deur en zag een trouwpartij zich verzamelen. Een bruidje en een bruidegom, bruidsmeisjes in klederdracht met mandjes en een hobbit wuitziende man in lederhösen en met een soort staf met linten er aan. Ik heb dat allemaal zo op mijn gemakje eens zitten bekijken want het was erg vermakelijk. Danny voegde zich bij me en ik vroeg hem even naar binnen te gaan, ms dat hij de bordjes wel zou snappen. Hij kwam daar iemand tegen die hem vertelde dat ze gesloten waren ivm een bruiloft en dat zij onderdeel was van de partij. We konden internetten bij de bank maar die was gesloten. Op dat moment kwam de hobbit naar ons toe om te vragen of we van de trap af wilden gaan aangezien de trouwstoet daar naar binnen moest. De dame die Danny te woord had gestaan vroeg iets aan de hobbit en die zei tegen ons in het engels, geef me 10 minuten dan heb ik dit trouwgebeuren afgehandeld en dan regel ik een pasje voor de bank zodat jullie naar binnen kunnen. Zo gezegd zo gedaan, wij even op een bankje en even later kwam hij terug belde voor zijn pas en liet ons binnen bij de bank. Echt fantastisch hoe zo iets dan weer gaat :-)

Boerderij bewoners in de buurt van Habach

Danny en ik hadden even wat onenigheid over het feit dat we moesten klimmen en later bleek dat dit niet nodig was geweest. Dus Danny fietste een stukje voorop ;-). Toen ik bij hem kwam stond hij te praten met een paar mensen op ene erf. Had ie even geregeld dat we bij hun op het erf naast het kapelletje mochten staan. Dan kan je ook niet boos blijven…. Het was een beetje een gekke gezinssamenstelling, in ieder geval leefde er 3 generaties in het huis. Fantastisch was Oma die het kapelletje onderhield en gewoon tegen ons babbelde alsof het de normaalste zaak van de wereld was dat we daar stonden.

Drie nederlandse Dames in Salzburg bij het Leoppoldsschloss

We hoorde nederlands gebabbel! Drie dames in Salzburg voor een internationaal tennis toernooi. Ze waren net derde geworden dus super trots. Ze maakte een praatje met ons en een maakte een foto die ze later naar ons heeft gemaild. Dank je wel Lies Coorengel uit Delft!

Claus bij supermarkt in Habach

De ochtend na onze overnachting naast de kapel gingen we boodschapjes doen. Omdat je nooit je spullen alleen laat ging Danny boodschappen doen en ik bleef buiten Al snel had ik aanspraak van een oudere meneer. Hij bleek Duits te zijn en uiteraard ook weer erg onder de indruk van Danny zijn fiets. Hij was samen met zijn vriendin die ongeduldig van de een op de andere been stond te huppen. HIj zij tegen zijn vriendin ik wil even een praatje maken dus ga maar vast. Ik met hem kletsen in mijn hakkelige duits, na 10 minuten zei hij: 'engels mag ook hoor'. Hij had samen met zijn vrouw een jaar de wereld bereisd voor dat zijn kinderen geboren waren. Lopend en met openbaar vervoer, met de rugtas op de rug. Ze hadden 10 dollar per dag te besteden en zijn vrouw hield iedere dag bij wat ze hadden uitgegeven. Was het 12 euro dan moesten ze het de dag erna met 8 euro doen en zoals berekend na precies een jaar was het geld op en moesten ze naar huis. Nu had hij allemaal klachten op zijn 67 (of op zijn 76, dat was me in het Duitse gedeelte niet helemaal duidelijk haha) Maar hij wandelde nog steeds met rugtas. Hij kon geen tent meenemen en geen water alleen zijn eigen 60 kilo en 5 kilo op zijn rug. Hij wandelde alle rivieren af in Duitsland.

Quote van Claus: As long as I can still walk I walk, when i can't walk anymore I will cycle as long as I can cycle. If i cant walk or cycle anymore I die.

Tip van Claus: over de hele wereld hebben ze op begraafplaatsen vers water!

Margit Heiser langs de Attersee

We hebben een duik genomen in de prachtige Attersee, Danny wilde bloot maar ik vond het toch een beetje te druk daar. Gelukkig maar want toen hij het water uit ging stond er een dame bij onze fietsen die even een praatje wilde maken (had toch wel willen zien hoe hij dat had gedaan in zijn nakie :-)). Ze vond het super wat we aan het doen waren en wilde graag een foto van ons maken. Haar zoon woont in Shanghai met zijn chinees vriendin die in Nederland is geboren en gewoond heeft in….. Rotterdam! Ze wilde hem wel contacten en over ons vertellen dan konden we vast bij hem logeren in Shanghai. Zo lief. We hebben onze contactgegevens opgeschreven en staan nu bij iemand ergens in Oostenrijk op de foto in ons natte ondergoed naast onze fietsen. Gekke mooie dingen.

Herbert en Michaela warm shower in Linz

Wat hebben we lekkere pasta gegeten en wat hebben we prettig zitten praten. Veel verhalen over fietsen, reizen, andere culturen en landschappen. Bedankt voor jullie warme onthaal!

Quote van Herbert: Wie man in den Wald hineinruft, so schallt es heraus

Soedaneese vluchteling langs de Donau in Linz

Mooi mens vernoemd naar een berg in Soedan met een triest verhaal. Ondanks dat verhaal, of dankzij dat verhaal nog volop vol vreugde in het leven. Hij zong een lied voor ons en wenste ons een beautifull journey, wij wenste hem hetzelfde.

Quote van de berg: it was my luck to come here, that it was austria was just a little of bad luck, but still it was my luck.

En verder alle lieve, leuke mensen die ons steeds de weg wezen, op weg hielpen, groeten, naar ons lachte, zwaaide, glunderde, duimen opstaken en riepen.

van Innsbruck naar Linz

Hallo lieve followers,

Het is een lange update geworden want ik heb een tijdje niet kunnen posten. Sorry voor de lappen tekst. Meer Foto's volgen later vandaag, maar dit is alvast een indruk van onze laatste 1 1/2 week.

Dinsdag 6 september 2011

Van Innsbruck zijn we naar Kramsach gefietst. 86 kilometer (het is maar 46 kilometer) omdat ik mijn geluksketting kwijt was, die was in het gras blijven liggen nadat ik me ingesmeerd had tijdens een pauze. Moesten we terug naar ons pauzepunt in Wattens, 20 kilometer terug, dus 40 kilometer extra gefietst….(echt weer iets voor mij, sorry lieve mensen die de geluksketting hebben samengesteld…). Onze eerste wildkampeer overnachting in kramsach achter een klein kappelletje boven op de berg op weg naar de camping waar we op de heen weg stonden. het was heel erg spannend en ik heb bijna niet geslapen. Natuurlijk niemand die ons heeft gezien of gehoord.

Woensdag 7 september 2011

Rustig dagje, veel gestopt en onderweg dingen bekeken. Regen dus lang pauze gehouden in Ellmau waar we weer de nodige aanspraak hadden. Overnacht langs het fietspad aan het water (ik kon me dus wassen!!!!). Weer wat geleerd, zet nooit je tent vlak naast een pad ook al is het ene fietspad en is het verboden voor auto's. s nachts gelden er blijkbaar geen verkeersregels en scheurde er een auto zonder lichten aan echt heel hard vlak langs onze tent. 's Ochtends keken wandelaars en honden uitlaters niet vreemd van ons op. Is dus eigenlijk makkelijk dat wildkamperen ;-)

Donderdag 08 september 2011 van Soll naar Waidring via St Johann :-)

Beetje gek om dezelfde route terug te fietsen maar toch leuk om weer langs st Johann te komen.

Vanaf st Johann zien we bij toeval dat we de mozartfietsroute kunnen gaan volgen naar salzburg. Danny zet meteen het mozart hoorcollege op zijn ipod op (dank je wel Andre). Na st Johann is het nog leuker om een ander landschap te gaan zien. We hebben onszelf getrakteerd op een campingovernachting in Waidring zodat we onze elektronica kunnen opladen en de was kunnen doen. Het is een beetje een gekke camping hier, kan er niet precies mijn vinger opleggen maar de mensen gedragen zich een beetje vreemd. Alles is ook een beetje smoezelig. Het kost maar 14 euro dus we gaan vooruit!

Vrijdag 09-09-2011 Waidring

' s nachts regent het echt pijpenstelen en 's ochtends helaas nog steeds. Onze was is niet droog. We verhangen alles nog een keer en gebruiken de tijd om maar weer een slag te maken met het inrichten van onze tassen. Gelukkig gaat het zonnetje schijnen zodat de tent kan drogen en de was nog even buiten kan hangen. we hebben dus maximaal gebruik gemaakt van de 14 euro want we gingen pas halverwege de dag weg. en twee keer heelrijk uitgebreid gedouched.

We gaan nog even langs de VVV en krijgen daar gratis een mooi boekje met de mozartroute zodat we niet steeds op de laptop hoeven kijken als we even in de war zijn. ook gaan we even langs de intersport en kopen een kilometer teller,(HOERAAAAAA! die wilde ik graag zodat ik ook weet wat ik doe en zodat ik jullie op de hoogte kan houden van welke afstanden we nou afleggen), een lange fietsbroek voor Kim en een bidonhouder voor Danny. We hebben bij toeval internet en skypen op de stoep van een gebouw nog even met PiCo. Kortom het is al 5 uur geweest als we op weg gaan dus we kunnen nog maar een paar uurtjes fietsen en dan moeten we een slaapplaats gaan zoeken.

We vinden een wildkampeer plekje in de buurt van Lofer onder een brug naast een wildstromende rivier. Het is een mooi plekje maar met enorm lawaai, het geweld van het water en drie snelwegen die samenkomen, maar het blijkt een goede kampeerplek en we kunnen ons 's ochtend weer lekker wassen in super helder schoon water.

Zaterdag 10 september 2011 van Lofer naar Bad Reichenhall

volgens mijn nieuwe aanwinst:

37,2 km gefietst

gemiddelde snelheid 13,1 km/uur

Woehaaa mijlpaal eerste landgrens over van oostenrijk naar duitsland!

Super mooie tocht door Salzburgerland en een klein stukje door Beieren. Meren zo blauw als de blauwste zee die je je kan voorstellen. Het is nog steeds elke dag heel warm, 30-35 graden. Wildkamperen langs de rivier in een park aan de rand van Bad Reichenhall. Ook hier wordt eigenlijk niet vreemd opgekeken van ons kampeerders, mensen die hun hond uitlaten zeggen gedag en maken een praatje. Qua landschap merk je niet dat je in duitsland bent maar wel qua mensen. Wat een verschil, veel stugger. Zo gewoon als het in oostenrijk is om elkaar te groeten als je elkaar passeert zo ongewoon is dat in duitsland.

Salzburg zondag 11-09-2011

Zondag ochtend komen we op de route naar Salzburg langs Marzoll. Er is daar een slot en in een biergarten wordt een zondagochtend concert gepareld door een traditionele band. het is 11 uur ' s ochtends en iedereen zit aan de Weisen, en wij willen ons natuurlijk omwentelen in de lokale cultuur dus kunnen niet achterblijven. Samen delen we er een en het stijgt direct naar ons hoofd. Maar we fietsen vrolijk verder. In hetzelfde dorp wordt koek aangeboden. Het schijnt dat de vrouwen allemaal wat bakken en dat op zondag te koop aan bieden. We trakteren onszelf dus ook nog op een heel groot stuk chocolade taart met kersen… mmmmmm.

Begin van de middag komen we in Salzburg aan. Het is echt een fantastische mooie en leuke stad. Veel kleiner dan verwacht. We hebben wat van de toeristische dingen die met Mozart te maken hebben bekeken en zijn daarna doorgefietst doorgefietst naar een klein dorpje in de buurt van Habach. Daar overnacht bij een kapelletje op een boeren erf.

Het is verschrikkelijk warm vandaag zo'n 33 graden. Met een klimmetje (nou ja klimmetje zeg maar gerust klim) Salzburg uit wordt de hitte me te veel en moet ik even bijkomen. Dat pakt goed uit want er staan pruimen bomen dus daar lopen we even per ongeluk tegen aan :-)

Parschallen maandag 12-09-2011

Zo wat een overwinningen allemaal. Sinds vrijdag niet meer op een camping geslapen en het wild kamperen gaat ons steeds makkelijker af. Ik begin zelfs redelijk te slapen. We zijn van Salzburg richting Linz aan het fietsen, daar hebben we als het goed is weer een warm shower voor woensdag avond, ooohhhhhh lekkerrrrrr (als we internet kunnen vinden om te checken of ze gereageerd hebben…). We vertrekken laat van ons boeren erf. We kunnen beide niet wakker worden. Pas rond 12 uur gaan we fietsen. Het wordt dus een kort dagje vandaag. Het is een prachtige route langs de Mondsee en Attersee. Prachtige uitzichten, mooie lichtinval, helder water, mooie heuvels, bergen rotsen. Het is hier echt heel erg mooi. Het is net geen volle maan meer dus ' s nachts hebben we al een paar nachten natuurlijke verlichting, handig bij t koken en de tent opzetten. We gaan op een glooiende heuvel staan naast een kapelletje met uitzicht op de Attersee. Een stukje verder zien we nog een wildkampeerder, ook een fietser.

De Attersee is een van onze hoogtepunten van de tocht tot op heden, samen met Salzburg. De Attersee is echt een aanrader! Lekker om een huisje met bootje te huren voor een super relax vakantie. en genoeg te fietsen, wandelen, watersporten, vissen voor de outdoorsie types onder jullie.

Dinsdag 13-09-2011

Na een duik in de Attersee fietsen we langs de Attersee verder naar Gmunden. We worden door duitsers onderweg de goede richting op gestuurd wat ons weer een omweg scheelt :-). Na de Attersee wordt de route minder leuk, na Gmunden is eigenlijk alles heel erg stedelijk tot aan Linz. We moeten een hoop klimmen, allemaal kleine klimmetjes op en af op en af op en af. Heel vermoeiend. Bovendien is het echt heel erg warm, 33 graden. Begin van de middag ben ik een beetje oververhit en slaap ik een halfuurtje in een bushokje. Daarna gaat het beter. Omdat we niet veel opschieten qua afstand eten we snel langs de kant van de weg een boterham en fietsen we nog twee uurtjes door in de avond. Het is spannend om in het donker te fietsen maar wel heelrijk koel en we schieten ontzettend op want er is geen verkeer! wel met hoofdlamp om de routebordjes te kunnen lezen. We volgen de R4, dit is een beetje een zig zag route dus we moeten goed opletten. Uiteindelijk slapen we in een park in Stadl Paura waar we om 22:00 uur aankomen. Het is een onrustige nacht want het park is ook hang out voor bierdrinkende jongeren en we vermoeden dat er illegaal vuil wordt gestort in de Traum. Morgen wordt nog een pittige dagje naar Linz.

Woensdag 14-09-2011

Op een halve banaan en een stukje chocola voor Kim en een yogurtje met havervlokken en een halve banaan voor Danny (want geen boodschappen) fietsen we verder naar Linz. We trappen lekker door en zijn om 12:00 uur al in traum. Daar moeten we echt van de route af om even op zoek te gaan naar een supermarkt omdat we inmiddels allebei een beetje flauw zijn. Bovendien regent het al een paar uur. Danny doet boodschapjes en buiten begint het steeds harder te stormen en te regenen. We eten onder het afdakje waar ze de winkelwagentjes hebben staan, gezellig pittoresk lunch plekje. We hebben het heel erg koud. Maar we zijn heel erg opgeschoten nu nog maar 15 kilometer naar Linz en daar hoeven we pas om 6 uur te zijn. We stoppen met volgen van de R4 en fietsen langs de snelweg de snelste route naar Linz. Bij de Mac Donalds trakteren we onszelf op een koffie en maken we 2 uur gebruik van het internet haha. Je kan lang teren op een koppie koffie bij de Mac.

Om 5 voor 6 rijden we het huis van Michaela en Herbert voor. We krijgen heerlijke pasta met gehaktballen en geraspte kaas oh wat een luxe, een lekker biertje en een leuke conversatie. Ik ben ook heel heel heel erg blij met het wassen van mijn lijf en haren na 6 dagen niet of nauwelijks wassen. we slapen in een bed in een eigen kamer en s ochtend wordt er heerlijke yoghurt, muesli, thee en koffie geserveerd. Michaela en Herbert, bedankt voor het warme onthaal!

Morgen een rustdag, in Linz op zoek naar Ortlieb waterzakken, internetten in d bibliotheek om ons verblijf in wenen voor te bereiden. Onze route bepalen en uitzoeken hoe het zit met de Visa aanvragen voor die landen. tegen het einde van de dag zullen we nog een paar uurtjes starten met onze nieuwe route langs de donau richting wenen.

Tot zo ver een uitgebreide update.

D&K

PS1 wist je dat:

1.Er ook vals dalend bestaat? Een weg die doet alsof die daalt maar eigenlijk gewoon vlak is. Je denkt ik hoef niet te trappen, kan m lekker laten lopen maar vervolgens kom je niet vooruit. Heel gek.

2.Er een groot verschil is tussen de mensen en de cultuur in Tirol, Salzburgerland en ober Osterrich? tot nu toe vinden we Ober Osterrich niet zo heel erg warm en vriendelijk.

PS2

Sommige dingen zijn stom, Danny is niet stom, ik ben niet stom, wij zijn niet stom maar sommige dingen zijn echt stom. Gelukkig zijn die dingen alleen maar stom op het moment dat ze stom zijn. Een uur lateris er vooral weer heel veel super leuk, mooi, inspirerend en uitdagend.

PS3

Gezien het feit dat mijn kilometer teller een beetje onbetrouwbaar bleek, iets met wieldiameter invoer die onbegrijpelijk is (ja dat heb je bij een kilometer teller van 35 euro) is het ons niet geheel duidelijk hoeveel kilometer we tot op heden hebben gefietst. Ik zal een poging doen dit nog te achtehalen....

Uitdagingen

Uitdagingen

We maken grote stappen. Ik met fietsen: vandaag 80 kilometer gefietst. Niet veel opgeschoten want een gedeelte van de route hebben we drie keer gedaan….

Danny maakt ook grote stappen, niet met fietsen want daar is ie al een ster in maar met opstaan. Vandaag was om half 7 ' s ochtends de tent afgebroken. En gezamenlijke grote stappen want we hebben voor het eerst wild gekampeerd. Ik heb niet geslapen en we rolde naar beneden maar we hebben gisteren wel maar 5 euro uitgegeven! Grote overwinning dus. Voor mij bieden zich meteen allemaal nieuwe uitgingen aan door dat wild kamperen. Wassen? Hele dag gefietst, plakkerig en dan je niet kunnen wassen…..

Ook uitdagingen die geen uitdaging leken en het toch bleken, voor sluitingstijd een supermarkt vinden…. het avondeten bestond uit een soepie van yup yup (dank je wel Corry) met veel water, twee tomaten en een extra bouillonblokje.

Dus de uitdaging voor vandaag is: voor 19:00 uur boodschappen don, een mc Donalds vinden om te interneten, een kampeerplekje vinden met genoeg privacy om ons te kunnen wassen en een wasje doen ergens in het wild. Genoeg te doen dus.

Stom

Ik ben elke dag blij dit te doen en blij dat Danny en ik samen zijn maar het is heus niet altijd leuk. Niet kunnen slapen is gewoon echt stom, zeker als je de dag erna weer een fietsprestatie moet leveren. Je niet wassen is ook echt stom. Pijn in je lijf is lekker maar niet als het niet over is als je wil dat het over is. De spanning van het wild kamperen, leuk en stom tegelijk. Hele lange dagen maken en niet kunnen relaxen, stom. Al die lekkere dingen die naar je lonken in de supermarkt, heeeel stom (ik heb Danny er iig van overtuigd dat ik zo af en toe recht heb op chocola :-). Vlakke wegen die stiekem gewoon stijgen en je alleen maar willen laten denken dat ze vlak zijn, gadverdamme daar ben ik dus helemaal klaar mee. Ook stom is dat ik me soms afvraag of ik er wel geschikt voor ben, dit is dan meestal op de momenten dat ik stapvoets een berg op fiets en er geen einde aan lijkt te komen.

Innsbruck

We hebben zaterdag een goede toch naar Innsbruck gefietst, 55 km. Ik ben natuurlijk heel erg onder de indruk van mezelf al ging het niet helemaal zo stoer als ik graag gewild had.

We willen graag de inentingen voor Danny regelen in Innsbruck en dus een paar dagen blijven want in het weekend lukt dat niet. Het plan is dan ook om dinsdag weer op pad te gaan.

Zoektocht
We zijn beide nog erg aan het ontdekken. Hoe pakken we de tassen het makkelijkst in, hoe breken we zo snel mogelijk de tent af, tot hoe laat fietsen we, wanneer ga je op zoek naar ene slaapplaats. Ook is europa gewoon echt heel erg duur. In Innsbruck betaalde we weer 25 euro voor een kampeerplaats zonder schaduw op een kaal veld. Als we dus 3 dagen in Innsbruck moeten blijven dan kost ons dat 75 euro. En zo zijn we snel door ons geld heen. We hebben dus geconcludeerd dat we europa zo snel mogelijk uit moeten zijn en dat we moeten besparen op overnachten. Geen latte macchiatos meer dus voor Kimmetje. En geen potten nutella meer voor Danny. de hand moet op d knip new e moeten doorfietsen. Ook dat maakt ons onzeker over de gekozen route. Overwinteren in Europa is dus gewoon geen optie, door rusland fietsen is vanaf oktober ook gene optie. We zullen dus toch de zuidroute moeten gaan overwegen. En welke landen dan? kan dat? wat kom je daar tegen? daar zijn we natuurlijk helemaal niet op voorbereid (ook gezien het feit onze wollen lange onderbroeken, wollen vesten en truien….). Kortom veel dingen waar over nagedacht moet worden en waar knopen over doorgehakt moeten worden.

Koe bij de horens
Ik had me aangemeld bij warmshowers.org, een site voor fietsers die andere fietsers een warme douche en een bed aanbieden. We hebben direct de koe bij de horens gevat zaterdag en in het kader van de besparing twee mensen in Innsbruck gemaild om te vragen of we zondag en maandag bij hen konden overnachten. Dat was even een drempel en ook heel spannend. Al snel hadden we de eerste afwijzing binnen maar zondag ochtend mailde Katherina ons dat we van harte welkom waren zondag avond vanaf 8 uur. Katherina en Sandro zijn een stel van onze leeftijd die al ontzettend veel hebben gereisd en in 2009 van Wenen naar Singapore zijn gefietst. Ze hebben 5 weken geleden een dochtertje gekregen, Laura. Echt super lieve mensen en ook heel bijzonder dat ze ons met zo'n klein hummeltje toch in hun huis verwelkomen. We hadden een eigen kamer, badkamer en bed! We hebben zondag avond te eten gekregen en maandag ochtend stonden onze bordjes klaar voor het ontbijt.

Maandag zijn we Innsbruck ingegaan voor de inentingen wat allemaal heel gemakkelijk bleek, het vaccin haal je gewoon bij de apotheek, je stapt een willekeurig dokterskantoor binnen en hup de spuit er in, stempel, handtekening, praatje en je staat weer buiten. We hebben nog een beetje door Innsbruck gewandeld maar het regende pijpenstelen dus dat was niet zo'n heel groot succes. ' s avonds gekookt voor Kathi en Sandro. Om 8 uur hadden ze de buren en vrienden uitgenodigd om ons allemaal een presentatie te gegeven over hun reis . Echt heel leuk en super inspirerend. 11:30 gingen we naar bed. Danny en ik hadden zo veel energie en inspiratie dat we ondanks de vermoeidheid nog tot 1 uur onze tassen heringedeeld en heringepakt hebben en weer afstand hebben kunnen doen van een heleboel bagage! Er is een pakje verstuurd naar PiCo en we hebben een aantal dingen bij Kathi en Sandro achtergelaten, gezien hun sportieve activiteiten zullen ze er vast een bestemming voor hebben.

Vanochtend zijn we om 8:15 vertrokken. Het voelt heel anders. We hebben meer houvast door alle informatie die we hebben gekregen en zijn nu veel zekerder over een heleboel dingen. Al heeft het ons ook veel stof tot nadenken gegeven. We zijn in ieder geval ontzettend geïnspireerd. Dus meters maken en zo snel mogelijk europa uit en waarschijnlijk naar China via de zuidroute. Dit betekend wel dat we in plaats van naar Italie terug gaan naar….. St Johann! haha. We moeten iig weer die richting op, we willen zo veel mogelijk langs de langs de inn blijven fietsen dus gaan zo goed als dezelfde route terug. Wat nu vaststaat is Wenen, dus…. bye bye Brenner pas en Vienna here we come!

On the road again,

D&K

Willen jullie weten wat warmshowers inhoudt en ook jullie huis gratis open stellen voor een nachtje aan wereldfietsers zoals wij kijk dan op www.warmshowers.org en meld je aan.

Willen jullie weten wie Kathi en Sandro zijn en lezen over hun reis? Kijk dan op hun site www.horizontreisen.at/rueckenwind

van Kramsach naar Innsbruck

Zaterdag zijn we in innsbruck aangekomen. We hebben 55 kilometer gefietst! Later meer hierover!

Check ook de nieuwe foto's in het album St Johann en onderweg.

Söll - Kramsach

De tweede dag moesten toch weer de tassen heringedeeld worden. We zouden vroeg vertrekken, Danny stelde de avond van te voren 9 uur voor maar ik had er een hard hoofd in of dat realistisch was gezien ons ritme. Dus 10 uur leek ons realistischer. Het werd…. weer 13:00 uur. Ohhhhh echt erg, misschien qua ritme nog wel vakantie? in ieder geval wel de tassen opnieuw ingericht en het gewicht veel beter verdeeld en weer afstand gedaan van het een en ander. dat gaf ons beide een fijner gevoel dan de eerste dag, ook heel belangrijk. De buren vroegen, gaat dat elke ochtend zo? Nou ik hoop het niet, ik hoop dat we daar wel wat routine in krijgen. Deze ochtend ging alles gepaard met gemopper van mijn kant, volgens Danny dan, ik vond t zelf wel meevallen. Toen alle tassen er op zaten moesten onze banden nog opgepompt worden. Nou ik kan je vertellen dat is nog niet zo gemakkelijk. 2 opgepompte banden, drie uitgedraaide ventielen, drie totaal lege banden, 8 opgepompte banden verder en 45 minuten later waren alle banden op de juiste spanning. En dat maakte nogal verschil gezien het feit dat bij Danny zijn een bandenspanning achter en voor 1,8 bar was (die had sinds hij zijn fiets heeft gekocht de banden niet meer opgepompt oooohhhhh).

En dan eindelijk op de fiets. Inmiddels in de regen…… We hebben een prettige fietsroute gevonden langs de rivier de Inn, waarvan ik dacht dat t een klein berg stroompje zou zijn, nou niet dus. Jammer dat vlak fietsen langs het water betekend aan de andere kant een snelweg. Toch was het een leuke en uitdagende route. Grotendeels niet eens onverhard maar gewoon wegloos. Een heel klein spoor tussen de rivier de Inn en de snelweg in. nog andere fietsers tegengekomen die op weg waren naar het Garda meer. leuk om met mensen te praten die ook met iets vergelijkende bezig zijn en tegen dezelfde onzekerheden aanlopen. Zo ging onze weg ineens over in rivier en aan de overkant ging de weg verder.

Je kon ook ook onder de brug door en daar twee paden nemen maar dan moesten we terug. Terug gaan is altijd gek dus dat leek ons niet logisch. Een rivier oversteken om je weg te vervolgen is alleen ook niet echt logisch. Kijk, in China kan je dat verwachten maar niet al in Oostenrijk… toch? Uiteindelijk bleek inderdaad dat we een stuk terug moesten om het spoor over te kunnen. Lang leve de laptop en open street map. Ook weg opbrekingen op een stijl bospad wat niet beneden aangeven staat hebben we al meegemaakt. Met fietsen en al langs een enorme truck en een stukje verder op een smal paadje langs een enorme graafmachine en dat allemaal op een onverhard weggetje.

We besloten in Kramsach te gaan kamperen. Vanuit het dorpje was dat volgens een aantal inwoners nog wel een hele klim en we waren (door onze wederom trage start) al laat. We wilden het er toch op wagen. Eerst nog even boodschapjes doen en een kopje koffie drinken op een terrasje. Danny ging even pinnen en toen werd zijn pinas ingenomen door die #$%^*^&*$@ pinautomaat. Zwaar klote! Een hoop telefoontjes later waren we nog niets opgeschoten met het terugkrijgen van die pas en besloten we dat we wel een wijntje hadden verdiend. Inmiddels was het half 8, hadden we nog niet gegeten en moesten we nog een klim maken naar de camping. Na dat wijntje zag ik er ook niet meer tegenop dus we zijn maar gewoon gegaan. En het was alles meer dan waard want op wat een fantastische plek zijn we gekomen. Echt een super mooi gebied in de bergen bij een aantal meren waaronder de Krummsee waar onze camping aan ligt.

We besloten eigenlijk direct hier een dagje langer te blijven om de mooie omgeving te gaan verkennen. We zaten om half 11 aan kip met zwarte bonen maar t was heerlijk! Vandaag 24 kilometer gefietst.

Zo wat hebben we al veel meegemaakt in twee dagen, en wat is het mooi en fantastisch. Ik kan alleen maar denken als ik op de fiets zit aan hoe bijzonder het is dat ik dit kan en mag doen. Het is mooi om te te merken dat we ongeveer het zelfde ritme hebben en ongeveer het zelfde fietstempo. Ook is het echt wel zwaar lichamelijk. we fietsen natuurlijk nog bijna niets maar wel met een zware bepakking en ik merk aan mijn lichaam dat er een hoop gebeurd. Mijn fiets doet het goed verhard, onverhard, regen en zonneschijn t gaat allemaal lekker.

De rustdag aan de krummsee bleek hard nodig. Danny was vroeg opgestaan om om 8 uur bij de bank te staan (en met succes want zijn pasje is terug!!!!), daarna hebben we wat gegeten en zijn we terug naar bed gegaan. We hebben daarna beide een gat in de dag geslapen. Gelukkig regende het dus was het sowieso niet echt weer om de omgeving te gaan verkennen. We hebben nog een wasje kunnen doen en het een en ander op internet kunnen opzoeken wat ook prettig was. Morgen naar Innsbruck, 55 km maar vlak langs de Inn. En nu echt vroeg vertrekken….