Vertrek uit St Johann

Het was nog even een gedoe om te vertrekken. We hadden de laatste dag alle tassen opnieuw ingepakt en herverdeeld maar op de ochtend van vertrek bleek het toch nog een gepuzzel. Danny was te zwaar beladen en het gewicht was niet goed verdeeld. Dat duurt allemaal ontzettend lang bij ons want we willen het beide heel goed en gecontroleerd doen.

Dat ging ook gepaard met het nodige gemopper (van Danny's kant uiteraard, ik was natuurlijk het zonnetje in huis :-)). We zijn uiteindelijk veel te laat (13:00 uur) toch vertrokken. Het was wennen op de fiets met bepakking want voor mij nieuw. Bij het opstappen (heuveltje op) ging dat natuurlijk helemaal niet zoals gewoonlijk en ging ik dus bijna op mijn plaat. De blauwe plekken op mijn benen zijn een goede reminder dat ik heuveltje op met bepakking niet kan opstappen. Ik merk verder dat het veel meer belasting van mijn armen vraagt en dat je echt een beetje opnieuw je fiets moet leren kennen. Ik reed dan ook als een dronken tor de berg op. Desondanks ging het toch super goed. We moesten op de route aardig wat klimmen en ook een deel onverhard, meteen een leuke uitdaging dus. Het klimmen gaat me aardig af. Zolang het een geleidelijke stijging is gaat het goed, ik kan dan in een ritme komen en lekker naar boven trappen. De heftige korte stijgingen en dalingen achter elkaar zijn nog moeilijk. Ik durf naar beneden nog niet goed voluit waardoor ik te weinig vaart heb om direct weer te stijgen. Dit kost me dan heel veel trap werk en ik kom totaal buiten adem boven. Maar boven kom ik en ook dat zal wel beter worden. Veel oefenen maar en komt dat even goed uit dat dat elke dag kan. De omgeving is prachtig, we hebben mooie uitzichten gezien, en op gekke paden gefietst.

En dan Danny, die is dus echt een attractie. Iedereen stopt, kijkt, lacht, mensen in auto die met een grote grijns en zwaaiend voorbij komen, wandelaars die blij kijken en zwaaien. Vooral ouderen en kinderen reageren echt prachtig op die oranje ligfiets. We waren st Johann nog niet uit of er fietste al iemand naast Danny voor een praatje. Echt fantastisch. Danny vind het niks al die aandacht, die wil gewoon anoniem naar China fietsen. Ik zie er grote voordelen van in, als dit de eerste reactie is van mensen is het veel makkelijker om contact te maken en is het makkelijker om dingen voor elkaar te krijgen. Ik ben dus heel blij dat ik een roodharige jongen op een oranje ligfiets bij me heb ;-) Hij moet alleen van die Mohammed B look af, kaal met baart want dat schrikt mensen weer af. Pet ophouden dus.

Uiteindelijk zijn we op een camping in Soll geëindigd. Een klein beginnetje van onze reis, 20 km gefietst (maar ter verdediging wel heel veel berg op en af en onverhard…..). De camping waar we terecht kwamen was niet zo gezellig en bovendien ontzettend duur (24 euro voor 1 nachtje) maar we konden iig op een schappelijke tijd eten en vroeg ons bed in. We hebben wel leuke praatjes gemaakt met hollanders op de camping en ook weer een deel van onze tas inhoud bij mensen achtergelaten.

Kilometers gefietst: 20

Totaal afgelegd: 20 (we beginnen opnieuw met tellen...)

Laatste dagen in St Johann

We hebben 10 heerlijke dagen gehad met Corry en Piet en de andere fietsers. Heerlijk gegeten en ontzettend verwend. Natuurlijk ook van elkaar genoten na al die maanden van contact via skype en telefoon. het ws leuk om samen te camperen en te ontdekken hoe dat is. het was echt nog vakantie.

We hebben Corry en Piet vrijdag verrast met een etentje om ze te bedanken. We wilden ze graag meenemen naar iets nieuws in St Johann want er zijn restaurants waar ze al jaren komen. dat was nog niet zo gemakkelijk. UIteindelijk hebben we besloten voor ze te koken. Maar ja hoe krijgen we ze dan uit hun appartement. Wij ze naar een terrasje gelokt met een sms. Aan Kim de taak om ze om detuin te leiden. Nou ben ik daar niet zo goed in dus ik was echt super zenuwachtig, ik dacht dat heeft Piet meteen door. Ik op het terrasje op ze wachten, Danny met boodschappen naar hun appartement. Toen PiCo aankwamen vroeg Corry waar is Danny. Ik zeggen, je weet toch hoe die is die had nog even wat langer de tijd nodig. Wij een wijntje besteld (voor mij een cola, wel helder blijven haha) en na 10 minuutjes zei ik ik ga even plassen. Ik beneden afgerekend en een briefje geschreven voor PiCo en aan de ober gegeven. Nou mn hart ging in mijn keel te keer! haha. ik gauw naar het appartement gefietst en Danny geholpen met de voorbereidingen. Tafel buiten gezet en gezellig gedekt, meloen met ham gemaakt, stokbroodje met knoflookolie en toen kwamen ze terug. Super leuk. Tranen natuurlijk en cadeautjes inderdaad. Het is maar een kleinigheidje als je kijkt naar wat ze allemaal voor ons hebben gedaan maar we hebben het gedaan met heel veel liefde. Het was een hele fijne en gezellige avond met lekker eten!

Zaterdag met de hele groep bij La Rustica gegeten. Wat een lief stel mensen hebben we ontmoet en wat een lieve woorden bij het afscheid. Ook wij zullen nog aan jullie denken onderweg.

Het echte afscheid bij het appartement van PiCo was weer harversheurend, dat wij dit onze moeders toch aandoen.... pfffff. Maar er is geen andere manier, we moeten onze eigen weg volgen. En mama's en papa's, broers en zussen, vrineden en vriendinnen reizen allemaal met ons mee.

Volgens mij hoort afscheid nemen bij reizen. ik denk dat we onderweg nog vaak gedag moeten zeggen tegen lieve, mooie en vriendelijke mensen die we ontmoeten en waar we aan gehecht raken. Zoals Harm zo mooi heeft meegegeven aan Danny: Ik ga anders blijf ik.

Nu gaat het echt beginnen. De planning was vertrekken dinsdag maar dat liep even anders. Danny zijn fiets is gevallen (althans heeft een klein zetje gekregen door mijn kleine billetjes) en toen was de beugel van zijn kuopje helemaal verbogen waardoor hij scheef zat. Dat moest dus eerst gerepareerd worden. Dat is goed gelukt, terug kunnen buigen en opnieuw bevestigd en nu zijn we er klaar voor. Alle tassen ingepakt, uitgezocht, al het eten opgegeten wat ons was toegestopt :-), en nu begint het reizen. Morgen ochtend verrtrekken we rcihting Innsbruck. we zijn er klaar voor en hebben er super veel zin in. Geen vakantie meer maar op REIS!

Keep U Posted

D&K

Wereldkampioenschappen wielrennen in St Johann

We waren deze week natuurlijk vooral in st Johann voor de fiets passie van Piet. De 43e radwelt pokal, master series. Omdat dat hele wielrennen voor mij ook nieuw is zal ik even een korte toelichting geven hoe dat er dan aan toe gaat (onder voorbehoud van eigen interpretaties die van de waarheid afwijken)

Het is echt een gek wereldje dat wielrennen. Een wereld waarvan ik het bestaan niet wist. Piet loopt hier door het dorp en komt op elke hoek bekenden tegen. Van over de hele wereld komen ze naar St Johann om te fietsen. Er zijn mannen van 65 + die al 17 jaar op rij wereldkampioen zijn, dat is toch bizar. Ik kan niet eens normaal een berg op fietsen (nog niet…. dat is natuurlijk over een paar weken wel anders) en deze mannen zijn 30 of 40 jaar ouder, hebben bijvoorbeeld hartoperaties achter de rug en fietsen 80 kilometer in de bloedhitte de huberhohe op met een gemiddelde snelheid van 44 km per uur. Echt bizar en echt respect!

De wielerwedstrijden gaan altijd in leeftijdscategorieën. Piet fiets in de 60 tot 65 jaar categorie. Er waren twee wereldkampioenschapswedstrijden in zijn categorie, een algemene waar iedereen aan mee mag doen en een wedstrijd alleen voor licentie houders. In de algemene wedstrijden mag men wel in een jongere categorie mee fietsen maar niet in een oudere categorie, in de licentie wedstrijden mag je alleen in je eigen categorie meefietsen. Piet heeft deze week drie wedstrijden gereden een in een jongere categorie en twee in zijn eigen categorie. zaterdag, dinsdag en donderdag stonden we dan ook in spanning in de finishstraat rond drieën om te kijken hoe Piet de finish over zou komen. Jullie moeten weten dat er een behoorlijke klim in het parcours zit en bovendien is het hier al een week tussen de 33 en 37 graden… pfffff. Zaterdag in de jongere categorie was Piet 24e, niet slecht maar geen prijs. Dinsdag was het een goede koers en was hij 12e, (uhhhh cirrectie 10e) hij kwam in zijn eentje de finish over, hij had nog even een sprintje getrokken, helemaal verrot maar wel in de prijzen met een 12e plek. Dus s avonds naar de prijsuitreiking, geen volkslied maar wel een hele grote goudkleurige glimmende beker en natuurlijk RESPECT. Donderdag fietste hij de licentie wedstrijd, ze kwamen met een klein groepje renners de finish over waarvan Piet als 9e. Weer in de prijzen en weer s avonds naar de prijsuitreiking. Dit keer bij de 1e tien en een hele grote

glimmende zilverkleurige beker. Wat heeft hij het goed gedaan en wat zijn wij trots!

Ook respect voor de andere mannen in de club, met of zonder prijzen: Ed(je), Leen(tje), William, Johan en Frank(ie), super goed gedaan!

WHOEHAAAA: HET IS BEGONNEN!

Ik kwam even niet aan bloggen toe dus jullie krijgen ineens drie berichten (zie ook afscheid III en afscheid IV + Foto's)

Soooooow eindelijk is het zo ver! Wat hebben de afgelopen maanden lang geduurd zeg, tjonge jonge.

Woensdag vertrokken Pi&Co en ik na een gebakkie en een koppie koffie stipt om 10:00 uur vanaf de Gordelweg. We werden uitgezwaaid door Mama, Kuno, Carla, Sterre, Peter en wat buren :-). De nodige tranen vloeide uiteraard. Het was moeilijk de mensen die ik liefheb zo te zien en achter te laten. Maar ik weet uit ervaring dat het beter wordt, makkelijker wordt.

Mijn emoties kwamen pas een paar uur later in de auto. Je weet waar je het voor doet maar een klein verdrietje komt toch voorbij. Een verdrietje over wie je achterlaat, loslaten van vertrouwdheid, warmte. Ik zeg steeds stoer het is maar afstand en jullie gaan allemaal mee op reis. Dat is ook zo, maar toch….

Na een overnachting in een Gasthof in Duitsland woe op do nacht kwamen we donderdag dan eindelijk om een uur of half 11 in Oostenrijk aan. Danny stond al te wachten (hij was al drie keer naar de poort gelopen en terug…..) het was een super fijn weerzien. Al hebben we de afgelopen maanden af en toe gesmokkeld;-), het blijf vluchtig contact. En nu… Nu beginnen we aan ons avontuur waar dat ons ook heen gaat brengen.

Nu een paar dagen in St Johann. Lekker gegeten met Pi&Co, beetje gefietst, beetje gewandeld, boodschapjes doen, ijssie eten, witbiertje drinken (ja nu kan en mag t nog), middag tukkie doen in t zonnetje. Bijkletsen, bijknuffelen, heerlijk. Het is nu nog vakantie.

Dit is lekker en ook hard nodig, beetje bijkomen en tot rust komen. Het is heftig geweest de afgelopen maanden. Na een paar dagen hier staat mijn gezicht al heel anders, ik zou niet weten hoe ik dit moet omschrijven, misschien moet ik ook een before en after foto plaatsen :-)

Ik kijk uit naar de dag dat we onderweg gaan. Eerst rustig en langzaam opbouwen wanneer t kan.

Vanavond (zondag) hebben Pi&Co zowat de hele wielerclub uitgenodigd voor kip met zwarte bonen die Danny gaat maken. Hij staat dus al sinds 13:00 uur in de keuken (uuuhhhhh vakantie?). Danny staat dus te snijden en koken en ik heb even tijd om het blog bij te werken, mail te checken en dat soort zaken. Met een witbiertje erbij, dat dan weer wel :-)

Tot snel allemaal, keep u posted!

D&K

Afscheid deel 4: Roteb

Lieve Roteb collega's,

Wat een warm afscheid hebben jullie me gegeven, allemaal ontzettend bedankt. Wat ben ik verwend met een spaarvarken met centjes en de vele lieve en aardige woorden. En de flessen wijn niet te vergeten die we hier in Oostenrijk al lekker aan t opdrinken zijn.

Allemaal ontzettend bedankt en ik zal jullie missen!

PS

Voorlopig heb ik al 1 nacht over het werk gedroomd en ben ik nog elke ochtend op werktijd wakker, ik heb maar gewoon heel snel geleerd om een kopje thee te zetten op de brander, anders lig je ook maar zo in die tent te liggen ;-)

HIEP HIEP HOERA

LANG ZAL DIE LEVEN, LANG ZAL DIE LEVEN, LANG ZAL DIE LEVEN IN DE GLORIA, IN DE GLORIAAAAAAAAA, IN DE GLORIAAAAAAAAA, HIEP HIEP, HOERAAAAAAAAAAAAAAAAA

DE BUURMAN IN ST JOHANN DACHT DAT HIJ 28 WAS.... DANNY WORDT VANDAAG HELAAS TOCH ECHT 37 JAAR!

We zijn er niet bij maar zijn er bij ;-)

Lieve Danny, dikke kus en verwen jezelf vandaag extra

(nog 3 nachtjes slapen, nog 77 uur en 16 minuten ongeveer)

Afscheid deel 3: Feesssiieeee

Het was een fantastische avond, met een traan en een lach. Wat een mooie verhalen/stukjes en wat een mooie muziek op de shuffle. Echt super.

Iedereen ontzettend bedankt. Het was fijn om alle mensen bij elkaar te hebben voor mijn vertrek.

Carla en Nils, jullie weer ontzettend bedankt voor het open stellen van jullie warme en gezellige huis. Feels just like home to me :-), en het eten was weer fantastisch! Mel super bedankt voor de hulp en je creatieve en zeer toepasselijke versieringen.

Dikke kus voor jullie allemaal!

PS 1

In de auto naar Oostenrijk heb ik de hele shuffle al geluisterd en de muziek heeft me hardop laten lachen en een traantje laten wegpinken. Dit gaat me zeker helpen op momenten dat ik het zwaar heb.

PS 2

Wil diegene die Acda en de Munnik's Zwerf On op de shuffle heeft gezet zich even melden voor een pluim! wat een mooi lied voor de gelegenheid, het geeft mooi weer dat de antwoorden op veel van de vragen die me de afgelopen maanden zijn gesteld er gewoon niet zijn en er eigenlijk ook niet toe doen. Ik weet het dus gewoon ook niet..... Zwerf On.... of niet ;-)

Stel dat je niet naar huis gaat

Je laat de laatste ronde gaan

Je planned alleen de eerste meters

De hardste hier vandaan

Stel dat je hoofd je hart volgt

En je loopt naar het station

En je leunt op de gedachte

Als je wacht op het perron

Het maakt niet uit wat je gisteren deed

Het gaat om dat wat je morgen pas weet

Zwerf'on

Stel dat het je gaat lukken

En je geeft de stad je rug

Moet je dan weten waar je heen gaat?

En wanneer kom je dan terug?

Want je droomde van vertrekken

En je sprak van nergens heen

Kun je missen wat je achter laat?

Kun je eigenlijk wel alleen?

Het maakt niet uit wat je gisteren deed

Het gaat om dat wat je morgen pas weet

Zwerf'on

Stel dat je nergens heen bent

En je mist wat je ooit had

Ben je dan held genoeg om terug te gaan

Naar dat wat je bezat?

Stel dat je nooit vertrekken zal

Maar je gaat gewoon naar huis?

Is morgen dan een droom voorbij

Of ben je dan pas thuis?

Het maakt niet uit wat je gisteren deed

Het gaat om dat wat je morgen pas weet

Zwerf'on

Dag 16: St Johann!!!!!!!!!!!!!

Gisteren heeft Danny nog een rustdagje gehouden in bad feilnbach (wasjes gedaan, gewandeld, geslapen, geluierd) en vandaag (woensdag) is hij aangekomen in St Johann oostenrijk!!!! Echt super super super super stoer. Hij heeft het echt goed gedaan de kleine 700 km van Unna naar St Johann in 16 dagen met 3 rustdagen tussendoor. Wat zijn we TROTS :-)

Nu is het wachten op ons en dan even een paar weken chillen voor we weer weg gaan.

Corry, Piet en ik vertrekken woensdag 17 augustus in de ochtend, we rijden dan naar duitsland (waar ben ik even vergeten...) en daar slapen we dan een nachtje. we zullen dan naar alle waarschijnlijkheid donderdag 18 augustus in de loop van de ochtend aankomen in St Johann.

Wat een mooi vooruitzicht!

Afgelegde kilometers: 59

Totaal: 1293